İstanbul koşuşturması içinde durup soluk alacak zaman yaratmak lazımdır. Yoldan birini çevirip kardeşim nereye böyle demek, döngüye müdahale etmek, kırmak ve kabustan uyandırmak gerekir.

…

Şafak sökerken o, yalnız, bir eski tekneciğin
Düğümlü, ekli, çürük ipleriyle uğraşarak
İlerliyordu; deniz aynı şiddetiyle şırak -
şırak döğüp eziyor köhne teknenin şişkin
Siyah kaburgasını… Ah açlık, ah ümid
Kenarda, bir taşın üstünde bir hayal-i sefid
Eliyle engini güya işaret eyleyerek
Diyordu: “Haydi nasibin o dalgalarda, yürü!”

…..

Tevfik Fikret

Bu ülkede canını dişine takmış çalışan çok sayıda isimsiz kahramanlar var, yaşadığımız her mekanda onların izleri – emekleri –  var…

,

dalgalar kayaları dövüyor,
sonra sen çıkıp
geliyorsun
geride sadece
köpükler,
çöp yığınları ve camda süzülen damlalar…

Yükseklerden yankılanıyor
sessizlik,
duymamazlıktan geliyor kalabalıklar,
içimde savaşan algılar,

fırlatılmış bir taş kırıyor hayalleri, tam orta yerinden,
ben dağılıyorum,
sonra
sen çıkıp gidiyorsun,
saatim zamansızın akrebinde, yelkovanında…

Pazar günü Murat ile Kartal’da buluştuk. Aracımıza binip Vezirköprü yolunu hızlı bir şekilde almak istiyorduk fakat aceleye getirmeden gezerek gidecektik, dediğimiz gibi yaptık. Neredeyse yol üzerinde ne kadar dinlenme tesisi varsa hepsinde mola verdik. Bir taraftan çaylarımızı yudumlarken bir taraftan da bacaklarımızı dinlendiriyorduk. Tosya’da gecenin bir yarısı yakıt ikmali yapmak için durduk ve yaklaşık yarım saat boyunca çay içip gideceğimiz yerlerin düşünü kurduk. Yolcu yolunda gerek diye düşünerek yola koyulduk ta ki 23 km sonra Murat’ın telefonu çalmaya başladı, kimin aradığına baktığımızda arayanın “ben” olduğunu gördük. Şaşkınlık içinde telefonu açtığımızda karşımızdaki kişi “telefonunuzu burada unutmuşsunuz” ifadesiyle, birazda suçluluk, şaşkınlıkla geri dönüp telefonu aldık.

Heyecandan, meraktan Pazartesi sabah 5.30 da Havza’ya ulaşmıştık bile.  Murat hayatının ilk ve gençlik dönemlerini Havza ve Vezirköprü’de geçirmişti. Buralara ait anılarını bizimle paylaştığından dolayı bu yerleri sanki daha önce görmüş gibi bir duyguya kapıldım.

Samsun Ankara karayolu üzerinde, 85 ci kilometrede bulunan bir ilçe Havza.  Ankara yı Karadeniz e bağlayan karayolunun üzerinde bulunan Havza; kaplıcaları ile tanınmaktadır. Havza kaplıcalarının şifalı suları; çeşitli romatizma, kırık-çıkık sekelleri ve mevzi ağrıları, sinir, mide, bağırsak, metabolizma, kansızlık gibi hastalıklara iyileştirici etki yapmaktadır. Havza kaplıcaları Turizm Bakanlığı tarafından Termal Turizm Merkezi olarak ilan edilmiştir.

Hazır Havza’ya gitmişken kaplıcalarına gitmemek olmaz diye düşünerek sabahın 6′sında Ancere termal otelin termal havuzunda yol yorgunluğunu attık. Sıcaklığı yaklaşık 70 derece olduğunu düşündüğümüz termal havuza vucudumuz alıştıktan sonra keyfini sefasını sürdük.

Öğlene doğru iyicene dinlendikten ve yol yorgunluğunu attıktan sonra Vezirköprü yoluna çoktan çıkmıştık bile. Murat annesinin yemeklerini, yol boyunca sağlı sollu köyleri, 80 li yıllara dair anılarını iyice derinleştirmiş bir heyecan bulutunun içine dalmıştık bile. Vezirköprü’ye 5-6 km kala  Vezirköprü sanayisinde çıraklık yapana iki delikanlıyı aracmıza aldık. Vezirköprü değişiminin ilk  nüvelerine tanıklık ettik.

Devamı Yakında

Puslanmış bir İstanbulun sülüeti düşer gölgemin üstüne, ayak uçlarımı süpürür geçer, çelik halatlara takılır, kirli paslı bir duygu okşar İstanbulu, zahmet edipte silemediğimiz nemlenmiş bir gözlüğün gerisinde…

Ah be istanbul “yorgun yüzlerin asıldığı duvarlarında, umutların solduğu bulvarlarında, insan alınır insan satılır pazarlarında, hüzün kokan bulutlarında, kavganın yaşandığı sokaklarında, acele telaşlarında… Biz yorulduk da, sahi istanbul; sen yorulmaz mısın?

Güncellenecek…

MMO Kartal Temsilcilik Tiyatro Atölyesi Ahmet Öztürk yönetiminde 3 yıldır devam ettirdiği çalışmalarının ışığında Oktay Arayıcı’nın Bir Ölümün Toplumsal Anatomisi adlı oyunu 16 Ekim 2010 Cumartesi günü Kartal Hasan  Ali Yücel Kültür Merkezi’nde sahneledi. Oyunu yaklaşık olarak 300 izleyici izledi. İki perde olarak sahnelenen oyun 1,5 saat sürdü.

20 yıl önce işlenen bir cinayetin arkasında yatan toplumsal nedenlerin sorgulandığı oyunda Atölye Oyuncuları ile birlikte konuk oyuncular da yer aldı. 1960 yılında yapılan darbenin toplumsal etkimelerinin irdelendiği oyun sonunda Ahmet Öztürk yaptığı konuşmada “Bu oyunun neden oynandığına dair izleyicileri bilgiledirdi. Asıl projenin PDO “Prametüre Doğmuş Otomobil” olduğunu ve Devrim otomobillerini konu aldıklarını, o dönemi daha iyi anlamak ve algılamak amacıyla bu döneme dair bu oyunu sergilediklerini vurguladı. Yaklaşık 2 yıldır Devrim otomobilleri ile ilgili kazı çalışması yaptıklarını ve bu projeyi oyunlaştıracaklarını belirtti. Oyunda emeği geçen herkese teşekkür ederek konuşmasını sonlandırdı.

Atölye oyuncusu olarak emeği geçen başta Ahmet Öztürk’e, Atölye Oyuncuları’na ve Aydın Öztürk, Alper Döndaş,  Zafer Kesen ve Öner Hatipoğlu’na, oyunumuzu izleyen tüm dostlarıma teşekkürlerimi sunarım.

[ti_audio media="99" autoplay="1" repeat="1"]