Bir gün daha eksiliyor hayatımızdan, 
ne hazindir
ufuk kendi kızıllığında,
Deniz, gökyüzünün rengine bürünüyor yavaşça.
Eski bir iskele, ahşap sessizliğinde,
İki gölge yükseliyor, iki silüet.
Ne batan güneşin telaşı var adımlarında,
Ne de yaklaşan gecenin gölgesi...
Yalnızca dostluğun, oyunun, anın
O katıksız, hesapsız sevinç.
Zaman duruyor, ahşap tahtaların üstünde,
Işığın şavkı vuruyor suya, sarımtırak bir yol
Dünyanın bütün gürültüsü susuyor,
Geride dalgaların fısıltısı.
Batan güneş, hüzünlü bir tebessüm
Yalnızlık kol gezecek, tenhalık saracak dört bir yanı
Birazdan suskunlaşacak her şey, dalgaların gürültüsü
Bir de uzak şehirlerin görüntüsü