Yarım kalan bir düş benimkisi
Mavi ve açık mavi arası ince bir çizgi
Dalıp gitmek derinliklere
Ve unutmak kederi
Baka kalmak giden son vapura
İskele alabanda geride ise kalan bir çift göz…

​Avucumda biriken tuzlu bir sessizlik,
Rüzgârın fısıltısında eski bir şarkı.
Zaman, paslı bir çıpa gibi takılmış dibe,
Ne gitmek mümkün artık, ne kalmak baki.

​Güneş çekilirken binaların üzerinden,
Gölgeler uzar, hatıralar canlanır.
İsli bir vapur dumanı kalır geriye,
Bir de içimde hiç bitmeyen yalınayak bir yalnızlık,

Sabahın sisi çökmüş avurtlarıma
Silüetler geçip gidiyor sokaklarımdan
Acı bir vapurun sesi duyuluyor uzaklardan
Bir yüreğim kalıyor geride
birde gökyüzünde unutulmuş bulutlar