Şiir

Zamanın Solgun İzi

Deniz durgun, dalgalar sessiz,
Güneş iniyor yavaşça kentin omuzlarına
Gökyüzü, turuncudan bir iz bırakıyor
Kavuşuyor yavaşça gecenin kollarına
Aydınlıklar çekilirken sessizce kıyılardan,
Kumdaki silik ayak izleri,
Uzaklarda kaybolan gölgeler,
Belli belirsiz silüetler, 
Zaman duruyor,
Gölgeler uzuyor, hatıralar gibi,
Bir tek şehrin gürültüsü kalıyor geride.
Şimdi hangi hikâye anlatacak bizi?
Hangi sözcükler birleşecek deminde?
Batan güneşten kalan, solgun yerinde.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu